Contrabasles

De contrabas is het laagste strijkinstrument. De stemming is in kwarten, gelijk aan die van de basgitaar en een octaaf lager dan die laagste vier snaren van een gitaar. Een viersnarige contrabas is hoog naar laag gestemd op: G ,D, A, E. Vijfsnarige bassen hebben een extra lage C- of B-snaar. (De vijfde snaar van een basgitaar is altijd op B gestemd.)

Durf je het aan? Basspelen is alleen voor doorzetters!
Spreek een proefles af

De contrabas kun je bespelen met de strijkstok of plukken met de vingers van je rechterhand. Links druk je de snaren in. Strijken of plukken maakt weinig uit voor je linkerhandtechniek. Een bassist die wil overstappen van jazz naar klassiek hoeft dus ‘alleen’ te leren strijken.

Je strijkt of plukt rechts. Met de vingers van je linkerhand druk je de snaren in. Er bestaan linkshandige bassen, net als linkshandige gitaren, maar in een orkest is dat erg onpraktisch.

De strijkstok wordt vooral gebruikt in de klassieke muziek en aanverwante genres als de tango en de zigeunermuziek. Goed strijken is behoorlijk lastig. Vooral de klassieke muziek vereist de beheersing van veel verschillende strijktechnieken.

Bassisten gebruiken twee soorten basstrijkstokken met een verschillende vorm. Beide soorten vereisen ook een verschillende handhouding.

Bij het Franse model bevindt de hand zich boven de strijkstok. We noemen het daarom ‘bovenhands’ strijken.

Deze bovenhandse manier gebruiken violisten en cellisten ook.

Bij het Duitse model, bevindt de hand zich aan de zijkant en onderzijde van de stok. We noemen dit ‘onderhands’ strijken.

De Duitse manier, in Nederland vaker gebruikt.

Klassieke bassisten plukken ook regelmatig. Meestal gebeurt dat met de strijkstok in de hand, omdat er vaak snel moet worden afgewisseld tussen strijken en plukken. In de klassieke muziek heet plukken ‘pizzicato’. Klassiek pizzicato klinkt met een relatief korte ‘plok’. Anders dan het geluid van een jazzbassist, waar het vooral draait om de sustain, het doorzingen van de toon.

Plukken wordt vooral in de jazz gebruikt. Het is een andere manier van spelen dan het klassieke pizzicato. Dat heeft een relatief korte ‘plok’. De toon van een jazzbassist is juist gericht op sustain, het lange doorzingen van de toon. De pluktechiek van een jazzbassist is veel meer ontwikkeld dan van een klassieke bassist.